West Side Story (musical remake)

West Side Story (remake).
Muziek, dans, kleur en nostalgische kleding

Het is de musical der musicals deze Broadway productie verfilmd met ondermeer Nathalie Wood als Maria in de hoofdrol en de dynamische Rita Moreno die met haar performance de vonken er af liet vliegen. De filmversie laat op doordringende wijze, met schitterende decors en kledingontwerpen een tijdsbeeld zien van de jaren ’50, en vertelt over de onderliggende spanningen en cultuurbotsingen actueel in het Brooklyn van Amerika. De tijd heeft het verhaal echter ingehaald.

Tekst loopt door onder de foto.

Rating: 0 sterren
0 stemmen

Een nieuwe West Side Story zou gezien de opnieuw toegenomen culturele spanningen in Amerika - de problematiek rond om de Mexicaanse grens en het toenemende racistische politie optreden ten aanzien van de zwarte bevolking - opnieuw gemaakt kunnen worden. Wellicht voelen theatermakers zich steeds opnieuw geroepen daarom de West Side Story iedere keer opnieuw op te voeren in de vele theaters over de gehele wereld. Het is dan ook een fantastisch inspirerend project om te doen niet alleen vanwege het liefdesverhaal van Maria en Tony, de fantastische muziek van Leonard Bernstein maar eveneens vanwege de uitdaging van de aankleding van de musical waaronder de prachtige kledingontwerpen naar voorbeeld van de gelauwerde kostuumontwerpster Irene Sharaff.

Tekst loopt door onder de foto:

Op het moment dat besloten werd van de Broadway versie een film zou moeten worden gemaakt, was de keuze voor Irene Sharaff destijds duidelijk. Haar ontwerpen onderstreepten de sfeer perfect zowel in de toneel uitvoering als de film waarbij ze zich liet inspireren door de tijdsgeest van de jaren ’50. “Ik zag het geheel in kleurblokken net als een schilderij,” aldus de ontwerpster die voor haar werk in de West Side Story een Oscar ontving. ‘Voor mij stond vast dat de toepassing van kleuren zoals rood, roze en oranje de juiste associatie zou oproepen en uiteraard van het scherm af zou knallen.” Het verhaal dat zich afspeelt in Brooklyn tussen twee rivaliserende bendes die naarstig op zoek zijn naar een bepaalde status, werd door Sharaff heel geraffineerd herkenbaar gemaakt door toepassing van bepaalde kleuren. De yuppies uit New York, The Jets, werden gekleed in de meer neutrale kleuren geel, oranje en blauw waarvoor corduroy werd gebruikt terwijl de Sharks bestaande uit immigranten uit Puerto Rico fellere uitdagende kleuren kregen in paars, rood en fel roze.

De kleuren werden toegepast in de zo kenmerkende kleding voor die tijd. De vrouwen met jurken met een wijdvallende rok al dan niet met petticoat gecombineerd met vestjes en de mannen gekleed in hoogwater pantalons met poloshirts. West Side Story staat voor nostalgie en een wervelende show waarbij heel herkenbaar het modebeeld is gebaseerd op de jaren ’50 en ’60. Romantiek, muziek, kleur en kleding zijn bepalend voor de originele versie maar ook in de latere theaterproducties waarbij kostuumontwerpers nu nog altijd worden geïnspireerd door de originele toonzetting in kleur van de begaafde Irene Sharaff.


«   »