Het leven van een Geisha.

Een geisha (spreek uit als ‘geesja’) is een hoogopgeleide en gerespecteerde Japanse gastvrouw die zorgt voor vermaak op feestjes in Japanse theehuizen. Haar taak is de gasten te entertainen met een gesprek, zang, muziek en dans. Dit is niet alleen voor mannelijke gasten bedoeld, wat wel vaak de aanname is, maar net zo goed voor vrouwen. 

Mannen die ozashiki (feestjes in theehuizen) organiseren, nemen vaak hun echtgenote mee. Daarnaast kunnen ook vrouwen die ozashiki geven, vragen om gezelschap van geisha's. Er zijn zowel privé-bijeenkomsten als openbare gelegenheden die door geisha's worden opgeluisterd (denk aan staatsbezoeken of politieke bijeenkomsten). De geisha is dus een artiest en bestaat alleen in Japan. De meeste westerlingen denken bij geisha’s direct aan prostituees, wat zeer onterecht is. Het is haar taak om gasten op hun gemak te stellen. Hierbij speelt seks meestal helemaal geen rol.

Tekst loopt door onder de foto.

Make-up.

Het uiterlijk van de geisha is zeer belangrijk, zij moet er perfect uitzien. Make-up is daar een onderdeel van. Het gezicht wordt geheel wit gemaakt en de lippen en ogen rood. De witte make-up is een overblijfsel uit de tijd dat er nog geen lampen aanwezig waren in het paleis van de keizer. De artiesten maakten allen hun gezichten wit, met krijt, kalk of cyanide, maar ook door middel van gedroogde uitwerpselen van de nachtegaal, zodat de keizer hen goed kon zien bij het kaarslicht. Daarnaast is een witte huid een statussymbool. Daaraan kon men zien dat men niet buiten hoefde te werken. Dus: hoe witter, hoe rijker. Al 1500 jaar voor Christus maakte de bevolking van China en Japan hun gezichten wit. Dit deden ze toen door middel van rijstpoeder. 

Tekst loopt door onder de foto.

Kleding.

Geisha’s dragen altijd een kimono. De beginnende geisha dient te werken, enkel voor de uitbouw van haar garderobe. Tijdens hun loopbaan zijn zij dan ook een fors bedrag kwijt voor het aanschaffen van hun kleding.

De geisha draagt de strik in de centuur, obi, achter op de rug. Vanwege de moeilijkheid van het strikken hebben de meisjes en vrouwen veelal hulp nodig bij het aankleden. De gewone japanner bezit twee verschillende kimono’s: een voor de wintermaanden en een voor de zomermaanden. Een geisha moet elk seizoen een andere kimono dragen en ook verschillende voor elk gelegenheid. Elke kimono is een kunstwerk en wordt niet gedragen als deze niet volmaakt is. Ze zijn ook allemaal uniek en worden vaak niet meer dan vijf of zes keer gedragen. Tevens vereist het dragen van een kimono een speciaal kapsel, schoeisel, sokken en handtasjes.

Tekst loopt door onder de foto.

Rating: 0 sterren
0 stemmen

Zeer goede verdienste.

Een geisha verdient veel geld maar daar gaat een lange opleiding aan vooraf. Geisha's uit Kyoto noemen zichzelf ook wel 'Geiko' (spreek uit 'geeiko'). De opleiding voor een geisha begint vaak al in het zesde of zevende levensjaar. De intrede van de nieuwe meisjes gebeurt in een ‘okiya’ ofwel een geishahuis. Daar blijven zij de hele periode van hun opleiding. Wanneer ze de opleiding voltooid hebben moet er hard gewerkt worden. Sommigen werken zeven dagen per week en 365 dagen per jaar. De interesse in het beroep is tegenwoordig niet meer zo groot. Daardoor zijn er veel minder geisha’s dan vroeger en zijn er veel geishahuizen gesloten. In de jaren twintig was de geishaperiode op haar hoogtepunt. Er leefden door het hele land wel tachtigduizend geisha’s. Na de oorlog is dit aantal teruggelopen tot 1200. In 1999 waren er nog slechts 195 gastvrouwen te vinden.

 

 

Sommige artiesten vinden het zeer interessant om zich te hullen in geisha kleding. Hier een foto van Katy Perry als geisha.


«   »